Ang litratong ito ay kuha ko noong Nobyembre 1999 sa Flagstaff, Arizona. Panahon ito ng taglagas kaya halos ubos na ang dahon sa puno. Lubha akong nabighani sa ganda ng pagsikat ng araw kaya kagyat kong kinuha ang mano-mano kong camera. Isa ito sa paborito kong kuha.
Tinitingnan ko ang litratong ito tuwing nakakaranas ako ng pagsubok sa buhay. Kung susuriing mabuti ang litrato, para itong nangungusap at nagbibigay pag-asa. Para bang sinasabi niya na huwag matakot dahil pagkatapos ng dilim ay liliwanag din. Patunay na ang kasunod ng gabi ay isang bagong umaga na puno ng pag-asa. Kahit na nalalagas ang mga dahon, tutubo at babalik muli sila sa panahon ng tagsibol.
Napakabuti talaga ng Diyos! Para bang kinakausap niya tayo sa pamamagitan ng Kanyang mga likha.
ang ganda and very inspiring.
ReplyDelete